Официальный сайт движения «Москва без Лужкова!»
Главная Новости Москвы Наши новости Популярное
  • Новости
  • Новости
  • ВХОД В ЛИЧНЫЙ КАБИНЕТ
    логин
    пароль
       
      Где купить переходник на фотоаппарат

      Я решила попробовать заработать в интернете на фотографиях, и приобрела хороший фотоаппарат. Спустя некоторое время я захотела снимать мелкие объекты, например песчинки песка или капельки воды. Но

      Уборка квартир в москве
      Проф уборка квартир в москве позволяет не беспокоиться о кавардаке, который повстречает Вас либо Вашу вторую половинку. Если Вы закатывали гулкую вечеринку, а на утро остались совершенно одни, то конкретно

      Оклейка авто в Москве
      Наверняка всем автомобилистам знакома ситуация, когда любимый железный конь требует устранения возникшей неисправности, а на СТО говорят, что рабочий день мол заканчивается, а завтра так и, вообще выходной.

    Новости

    : Blog: Elena Krementsova „Andropov

    1. Epidemia śmierci
    2. Liberalni rekruci
    3. Zamień ZSRR w USA
    4. Biznes bawełniany
    5. Afgańskie pasje

    Ludzie szybko przemianowali Komitet Centralny Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego w Czeka KPZR, ale żartowali i cieszyli się z młodości - tylko 68-latka! - dla przywódcy nie na długo: Jurij Władimirowicz słynnie „zacisnął śruby”, pokłócił się ze Stanami Zjednoczonymi i wkrótce umarł, zdobywając w Rosji reputację silnego męża stanu i patrioty. Jednak według wielu renomowanych historyków to on przygotował upadek wielkiej potęgi. Michaił Gorbaczow i Borys Jelcyn dopełnili tylko jego sprawy.
    Jak wytłumaczyć, dlaczego w Moskwie jest Aleja Jurija Andropowa, ale nie ma nawet drogi Breżniewa, Chruszczowa, Stalina, jak gdyby ci przywódcy nie istnieli w historii Rosji? Co najpierw przychodzi na myśl, gdy pamiętamy Andropowa? Szef kuchni splunął KGB. Oficer bezpieczeństwa, który był pierwszym w historii Łubianki, został sekretarzem generalnym. Zasadził skorumpowanych urzędników i wierzących, wypędził dysydentów z kraju, wprowadził psychiatrię karną, rozpoczął wojnę afgańską i rozproszył mafię bawełnianą Uzbekistanu. Tutaj może to wszystko.
    Przez 15 lat najbardziej tajemniczy władca ZSRR udał się do najwyższych władz i trwał 15 miesięcy na szczycie, aż zmarł na intensywnej terapii z powodu ciężkiego uszkodzenia nerek. Nawet dziedziczeni oficerowie bezpieczeństwa nie znają biografii swojego szefa, ponieważ nikt nie wie na pewno - jest w nim tyle zamieszania i białych plam. Dlatego wielu uważało go za Żyda, ukrywając dane o rodzicach z „piątego punktu”. Naukowcy, próbując znaleźć odpowiedź na pytanie „Kim jesteś, towarzyszu Andropowie?”, Są zmuszeni polegać na najbardziej zawodnym źródle - wspomnieniach. I do udokumentowania ich wyników nie można.
    Jurij Władimirowicz był wielkim konspiratorem, nie przyjaźnił się z nikim i nie prowadził dzienników. Mało kto ośmielił się zebrać na niego brud: rywale Andropowa zastrzelili, otruli, zginęli w tajemniczych okolicznościach lub zginęli nagle, gdy szef KGB, a następnie sekretarz generalny byli szczególnie dochodowi.

    Epidemia śmierci

    Od 1976 roku wybuchła nagła śmierć wśród federalnej i republikańskiej nomenklatury. Liczyli dziesiątki! Pierwszym, który zmarł niespodziewanie, był minister obrony Andriej Grechko. On otwarcie stanął w opozycji do Andropowa. Od czasu rewolucji „węgierskich” (1956) i czechosłowackich (1968) upierał się, że armia jest zobowiązana do obrony Ojczyzny, a nie do polityki. I zastanawiał się, dlaczego szef KGB zawyżył stan do pół miliona. Przyczyna śmierci marszałka nie została ustalona. Po nim ministerstwem nie kierował oficer bojowy, ale technik i sojusznik Andropowa, Dmitrij Ustinow.
    Następną ofiarą jest Fedor Kułakow, sekretarz Centralnego Komitetu Rolnego KPZR. Wyniki sekcji zwłok po jego śmierci w 1978 r. Zostały sklasyfikowane. Krzesło zmarłego zabrał Michaił Gorbaczow. W październiku 1980 r. Przywódca partii Białorusi Bohater Związku Radzieckiego Peter Masherov zginął w wypadku samochodowym. Pojazd wywrotki pojawił się na drodze motorcade, która niespodziewanie uderzyła w ZIL Masherova. Stało się to dwa tygodnie przed plenum, podczas którego miał zostać członkiem Biura Politycznego. I wiesz, kto zajął to miejsce? Przyszły faworyt rządu światowego, grabarz ZSRR Gorbaczow!
    Kiedy następca Masherowa na Białorusi, Tichon Kiselyov, zmarł nagle, Mińsk zaczął mówić o pragnieniu Andropowa, by postawić swojego człowieka na czele republiki i wycisnąć z niego starą strażnika. Następnie jeden z członków komitetu regionalnego Leningradu, szef Rady Ministrów Gruzji, zastępca dowódcy oddziałów granicznych KGB i redaktor naczelny międzynarodowego magazynu komunistycznego Problems of Peace and Socialism zginął w wypadku samochodowym. Nagle zmarł dyrektor Instytutu Gospodarki Światowej i Stosunków Międzynarodowych Akademicki Nikołaj Inozemcew, jedyny ekonomista, z którym Breżniew został uznany.

    podwójne kliknięcie - edycja obrazu

    19 stycznia 1982 roku pierwszy zastępca Andropowa, generał KGB, Siemion Tsvigun, który był protegowanym Breżniewa w KGB, rzekomo zastrzelił się. 25 stycznia w trakcie rutynowych badań lekarskich Michaił Susłow zmarł nagle - „szary kardynał”, którego jurysdykcją była ideologia, kultura, cenzura i edukacja. Jego stanowisko zajął sam Andropov, a lekarz Suslo został znaleziony w pętli miesiąc później. Przez cały ostatni rok życia słabnącego Breżniewa szef KGB zdyskredytował sekretarza generalnego „przeciekami” na temat patologicznej pasji córki do diamentów. A na krótko przed śmiercią Leonid Iljicz napisał w swoim dzienniku pracy, że otrzymał „żółtawe pigułki na bezsenność” z Andropowa.
    Od ekranu telewizyjnego liberalnych kanałów przez ponad ćwierć wieku powiedziano nam, że były to „manekiny” wykonane w laboratorium KGB dla sekretarza generalnego, który usiadł na pigułki nasenne z pomocą „kochanka pielęgniarki”. Sugerują, że wszystkie te zgony są wynikiem walki o władzę między nomenklaturą partii Breżniewa. Jednak tylko „Brezhnevtsy” zmarł w tym okresie, z których każdy był pilnowany przez funkcjonariuszy ochrony KGB Andropowa.

    Liberalni rekruci

    Obecne kierownictwo strasznego departamentu Andropov sekrety nie śpieszy się z ujawnieniem. Najwyraźniej nie nadszedł jeszcze czas, by potwierdzić wersję byłego szefa zdjęcia „Biały Dom” Rusłan Chasbulatow, badaczy Aleksandra Szewjakina, Siergieja Semanowa, Fiodora Razzakowa i innych, że to KGB pomogło Zachodowi zniszczyć ZSRR. Jednak wiele faktów dowodzi, że tak właśnie było.
    Plany Allena Dullesa i Rand Corporation zaczęły być realizowane, gdy w 1967 roku na czele Łysejki stanął wielki intelektualista i westernizer, Jurij Andropow. To szef KGB, który w 1973 r. Został członkiem Biura Politycznego, pomógł w rozwoju tak ważnych postaci w niszczeniu ZSRR jak Szewardnadze, Gorbaczow i Jelcyn.
    Żadne z nominacji na stanowisko lidera nie zostało dokonane bez zgody KGB. Czcigodny Andropow prawie nie tęsknił za Gorbaczowem, który został zwerbowany w 1969 roku, w rześkim stawropolu, tym antyradzieckim nastroju, w którym Michaił Siergiejewicz niedawno przyznał: „... rozpoczynając restrukturyzację, początkowo spodziewałem się, że Litwa, Łotwa i Estonia rozpoczną walkę za opuszczenie ZSRR. ”
    Wiktor Kaznowicz, drugi człowiek po Gorbaczowie w Komitecie Stavropol Krai, napisał o szefie: „Był już wtedy bogaty”. W tym czasie region Stawropol, gdzie cała sowiecka elita traktowała, traktowała i zdobywała osobiste kontakty, stał się sławny jako gniazdo szarej strefy i politycznych intryg. Nadzór Gorbaczow polecił Andropowowi sekretarz komitetu regionalnego Tomska Jegora Ligaczowa, którego jurysdykcja wkrótce okazała się kadrą kadrową i gospodarczą Komitetu Centralnego KPZR. Andropow był więc w stanie umieścić swoich ludzi wszędzie, pozostając na razie w cieniu. Działalność Jegora Kuzmicha została wysoko oceniona przez jednego z zachodnich politologów: „Realizacja„ rewolucji Andropowa ”wśród kierownictwa regionalnych i regionalnych organizacji partyjnych była głównym zadaniem Ligaczowa.
    Pod koniec 1983 r. Zastąpiono 20 procent pierwszych partyjnych sekretarzy komitetów partyjnych, 22 procent członków Rady Ministrów i znaczną liczbę kierownictwa wyższego szczebla Komitetu Centralnego ... Te zmiany wzmocniły możliwość innowacji Andropowa ”. Ale ludzie radzieccy nawet nie wiedzieli, w jaki tyłek będą za kilka lat. Zignorowali krzyk inteligencji o nowej fali represji i, w większości, wierzyli, że Andropow po prostu „zacisnął śruby” w luźnym systemie i naciskał malwersantów. Cóż, czasem idzie za daleko, kiedy na przykład nakazuje łapać handlarzy w filmach i karać ludzi za spóźnienie do pracy. Ale nadal jest dobrze zrobiony. Przynosi porządek, a cena wódki obniżyła się i na jej cześć została nazwana „Andropovka”.
    Nikt nie zauważył, kiedy Gorbaczow i Jelcyn wpadali w struktury mocy jak diabły z tabakierki. „Pod koniec grudnia 1983 r.” Wspomina Ligaczow, „Jurij Władimirowicz Andropow zadzwonił do mnie ze szpitala i czasami prosił, abym odwiedził Swierdłowsku i spojrzał na Jelcyna. Nie ukrywam tego, przyciągnął mnie Jelcyn dzięki ożywieniu komunikacji z ludźmi, energii i determinacji, było to zauważalne że wielu traktuje go z szacunkiem, Jelcyn został zatrudniony przez Komitet Centralny KPZR (nie bez mojej pomocy). Tymczasem poprzednik Ligaczowa, pryncypialny Nikołaj Petrowiczew, uważał, że Jelcyna nie należy wysuwać, lecz wypędzić z partii brudną miotłą.
    W rezultacie „Andropowicze” kierowali trudnym Petroviczewem.

    Zamień ZSRR w USA

    Czubajs, Aven, Koch, Glazjew, Gajdar, Jakowlew, Arbatow i inni pierestrojka oraz młodzi reformatorzy to także „pisklęta Andropowa”.
    Anonimowy oficer wywiadu PGU ZSRR KGB powiedział magazynowi internetowemu Stringer, że około 1979 roku Andropow doszedł do wniosku, że projekt budowy socjalizmu w tym kraju upadł, a ponieważ widział źródło problemu w ekonomii, musiał je rozwiązać poprzez reformę gospodarczą. Celem jest przekształcenie ZSRR w gigantyczną korporację, która powinna działać w ramach otwartej gospodarki w oparciu o wspólne przedsiębiorstwo - wspólne przedsięwzięcia z kapitałem zagranicznym: „Pojawiło się pytanie: skąd masz profesjonalnych specjalistów ekonomicznych? ... Andropov zdecydował: skoro w kraju nie ma specjalistów i nie ma nikogo, kto mógłby ich kształcić, oznacza to, że muszą być szkoleni poza granicami kraju, w oparciu o zagraniczne doświadczenia. Paradoksem było, że po raz pierwszy w historii miał szkolić nie specjalistów z neutralnej ideologicznie sfery technicznej, ale w rzeczywistości przyszłych przywódców państwa.

    podwójne kliknięcie - edycja obrazu

    Moskiewski zespół Gajdaru dał pięciu wicepremierów, ośmiu ministrów, ośmiu wiceministrów. Czubajs Leningradzki Krąg - trzech wicepremiera, dwóch ministrów, pięciu wiceministrów. Andropow prowadził swoją podwójną grę tak subtelnie, że podczas jego życia w RSFSR nikt tego nie zgadł. Jednak w innych republikach zdali sobie sprawę, że zapach był smażony znacznie wcześniej, niż Gorbaczow doszedł do władzy ze swoim słynnym zwrotem „proces się rozpoczął”.
    Andropow zapewnił bezpieczeństwo większej autonomii od Centrum. Wszędzie zaczęła się walka o władzę. Staż w Stanach Zjednoczonych trafił do dzieci lokalnej elity, cieniarskich firm. To ich wywrotowe działania znacznie ułatwiły upadek ZSRR. Równolegle, zgodnie ze wspomnieniami Arkadego Volsky'ego, który pod kierownictwem Jelcyna kierował Rosyjskim Związkiem Przemysłowców i Przedsiębiorców, na początku lat 80. młodzi intelektualiści z Andropowa poważnie pracowali nad ideą podziału ZSRR na 41 wielokulturowych pracowników zamiast republik narodowych.

    Biznes bawełniany

    Główną działalnością sekretarza generalnego Andropowa, którą liberałowie nagradzali, była walka z korupcją. Zaczęło się od Uzbekistanu, jedynej republiki, w której przedstawiciele niemal wszystkich 142 narodów i narodowości ZSRR żyli po Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej po Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej. I nie współistnieją, ale faktycznie żyją na świecie. Pod wieloma względami świat był zasługą weterana Sharafa Rashidova, pochodzącego z klanu Samarkanda, który od 1959 r. Zdołał zjednoczyć przedstawicieli wszystkich innych klanów uzbeckich wokół władz przez prawie ćwierć wieku, nie pozwalając nikomu rządzić.
    Uzbekistan przed trzęsieniem ziemi w 1966 r. Zamienił się w potężnego przywódcę regionalnego w Azji Środkowej. Sukces zaznaczyły zachodnie agencje wywiadowcze. Doskonale rozumieli: wysadzenie świata w UzSSR oznacza natychmiastowe wywołanie jeszcze silniejszej reakcji w mniej pokojowych regionach i uzyskanie szansy na rozczłonkowanie ZSRR. Nie można tego zrobić bez dyskredytowania Rashidova.
    Andropov KGB kopie dla niego od 1967 roku. Powód opłat znalezionych w 74. rejestrze w momencie dostawy bawełny do państwa. Ponad 1 milion rubli. co roku osiedla się w kieszeniach mafii bawełnianej. Ale Breżniew zawsze denerwował przeciwników Raszidowa, znając cenę pokoju w tym regionie. Otrzymał znacznie mniej inwestycji niż Gruzja i Armenia, a w pojemnikach Ojczyzny dał znacznie więcej. Bawełna - „białe złoto”, które państwo kupiło za grosze, a sprzedane w 34 krajach za walutę iw pełni zapewniło im przemysł tekstylny ZSRR. Ponadto republika zajęła drugie miejsce w górnictwie złota w kraju, najpotężniejsze przedsiębiorstwo na świecie w Muruntau do produkcji wysokowydajnych wlewków produkowało 50 ton złota rocznie. Nie zapomnij o węglu, miedzi, oleju, jedwabiu i astrachanie.
    Oczywiście, korupcja była. Ale w porównaniu do rozmiarów kaukaskiego pryszcza. Prawdziwy ropień korupcyjny dojrzewał na oddziałach Andropowa Armenii, Gruzji i Azerbejdżanu, których przedstawiciele kierowali głównymi „think tankami” ZSRR. „Napaść Andropowa” prowadzona przez śledczych Telmana Gdlyana i Nikołaja Iwanowa pod koniec lat 70. musiała zdyskredytować Breżniewa jednym ciosem i rozszerzyć sferę wpływów rasy kaukaskiej w Uzbekistanie, gdzie było wielu Ormian na wyższych szczeblach, chociaż diaspora ormiańska wynosiła tylko 0,2% miejscowi. Aby umożliwić globalistom ormiańskim i gruzińskim najpierw rozbicie republiki, a potem całej Azji Środkowej. A jeśli to się nie uda, to przynajmniej wciągnij narody.
    W wyniku bezprecedensowego nękania (w prasie krzyczeli około 1,5 miliarda rubli rzekomo zawłaszczonych przez mafię), 31 października 1983 r. Rashidov zmarł nagle. 9 lutego 1984 r. Nie był Andropowem. Ale najważniejszą rzeczą dla upadku kraju był Sekretarz Generalny. Natychmiast po jego śmierci i Raszidow, w całej Azji Środkowej, gdzie młodzi ludzie potępili ZSRR za krwawą wojnę w Afganistanie, która toczyła się bokiem i była już częściowo odurzona, zaczęły się walki klanowe.
    Za Gorbaczowa nasilił się atak na republikę. Globaliści nie potrzebowali śmierci Raszidowa, ale upadku internacjonalizmu. 22 tysiące ludzi - Uzbeków, Rosjan, Greków, Ukraińców, Tadżyków, Turkmeńskich, Tatarów (ale nie Ormian!) - zostało usuniętych z wysokich stanowisk. Setki zostały uwięzione. Sprawa uzyskała niespotykaną dotąd skalę. Ale gdy tylko w zeznaniach oskarżonych zaczęliśmy rozmawiać o dużych łapówkach dla Jegora Ligaczowa, zaczęli niszczyć sprawę korupcji z góry.

    Afgańskie pasje

    Globaliści na Kremlu pojawili się pod rządami Chruszczowa. Było ich więcej po gwałtownym wzroście cen ropy w 1973 r., Kiedy Breżniew zrezygnował z reformy gospodarczej Kosygina na rzecz zwiększenia dostaw ropy naftowej na Zachód. W rzeczywistości nawet wtedy radziecka gospodarka zaczęła służyć zachodniej gospodarce, ale w sposób planowy. To nie ze szkodą dla jego produkcji. To nie odpowiadało Zachodowi. Andropow, ówczesny wódz Łubianki, zaczął realizować swoją wolę lub swoją własną, nie wiemy już: archiwa KGB, według oficerów, którzy go opuścili, były uczciwie oczyszczone pod rządami Bakatyna.
    Dziś udowodniono, że inwazja na Afganistan, za którą przeklęty jest Breżniew, została przygotowana przez Andropowa przy wsparciu Ustinowa, sekretarza Komitetu Centralnego KPZR Borysa Ponomarewa i ministra spraw zagranicznych Andrieja Gromyki. Generałowie Ogarkow, Warennikow, Achromieje kategorycznie sprzeciwili się wprowadzeniu wojsk.
    Wiosną 1979 roku, kiedy oficjalny przywódca DRA Nur Muhammad Taraki i premier Hafizullah Amin poprosili nas o pomoc, Breżniew i Andropow zgodzili się. Ale w październiku Taraki został zabity, a Breżniew zawahał się. W grudniu Andropow nagle zmienił zdanie i naciskał na Breżniewa, mówiąc, że Amin poprosił o pomoc Stany Zjednoczone, gdzie studiował i został zwerbowany przez CIA. A Jankesi są podobno gotowi pożyczyć i zainstalować pociski Pershinga. Co więcej, CIA rzekomo prowadzi w Turcji operację stworzenia „nowego wielkiego imperium osmańskiego” z włączeniem południowych republik radzieckich. A Breżniew się poddał.
    Wojsko bezskutecznie próbowało go odwieść. Wyjaśniły, że nie będzie inwazji wojsk amerykańskich w Afganistanie: minęły tylko trzy lata od wielu lat wstydliwej wojny w Wietnamie. Stany Zjednoczone były na skraju katastrofy gospodarczej. Jimmy Carter na rok przed wyborami prezydenckimi w Afganistanie się nie pojawia. I rzeczywiście, po raz pierwszy po Wietnamie, Jankesi postanowili zaatakować inny kraj dopiero w 1983 roku - w maleńkiej Grenadzie. ... I pamięć ludu o dobroci dla Andropowa z prostego powodu: w 1983 roku, po raz pierwszy po śmierci Stalina, cena wódki została obniżona wraz z nim.

    Źródło: http://poistine.org/andropov-iniciator-razvala-sssr

    Jak wytłumaczyć, dlaczego w Moskwie jest Aleja Jurija Andropowa, ale nie ma nawet drogi Breżniewa, Chruszczowa, Stalina, jak gdyby ci przywódcy nie istnieli w historii Rosji?
    Co najpierw przychodzi na myśl, gdy pamiętamy Andropowa?
    Naukowcy, próbując znaleźć odpowiedź na pytanie „Kim jesteś, towarzyszu Andropowie?
    I wiesz, kto zajął to miejsce?

     

    Найди свой район!

    Восточный

    Западный

    Зеленоградский

    Северный

    Северо-Восточный

    Северо-Западный

    Центральный

    Юго-Восточный

    Юго-Западный

    Южный

    Поиск:      


     
    Rambler's Top100
    © 2007 Движение «Москва без Лужкова!»