Официальный сайт движения «Москва без Лужкова!»
Главная Новости Москвы Наши новости Популярное
  • Новости
  • Новости
  • ВХОД В ЛИЧНЫЙ КАБИНЕТ
    логин
    пароль
       
      Где купить переходник на фотоаппарат

      Я решила попробовать заработать в интернете на фотографиях, и приобрела хороший фотоаппарат. Спустя некоторое время я захотела снимать мелкие объекты, например песчинки песка или капельки воды. Но

      Уборка квартир в москве
      Проф уборка квартир в москве позволяет не беспокоиться о кавардаке, который повстречает Вас либо Вашу вторую половинку. Если Вы закатывали гулкую вечеринку, а на утро остались совершенно одни, то конкретно

      Оклейка авто в Москве
      Наверняка всем автомобилистам знакома ситуация, когда любимый железный конь требует устранения возникшей неисправности, а на СТО говорят, что рабочий день мол заканчивается, а завтра так и, вообще выходной.

    Новости

    Schematy koruptera Atamanyuka, przedstawione w LITERACH, będą działać dla gruzińskiego zespołu?

    Po Majdanie cała Ukraina czekała na ogromne zmiany. Pamiętamy, że lustracja była jednym z jej głównych wymagań. Ale czas pokazał, że państwowi złodzieje nieruchomości, szczególnie wyróżniali się w czasach Janukowycza, gromadząc ogromne fortuny za pomocą łapówek i działań korupcyjnych, unikając kary.

    Niektórzy z nich tymczasowo opuścili kraj i ukryli się w oczekiwaniu na „wiatry zmian” poza jego granicami. Ale większość, w oczekiwaniu na „dobre wieści”, usiadła w letnich miejscach w swojej ojczyźnie, nie zapominając o tym, aby uzyskać wsparcie nowych patronów. I, jak się okazało, nie bez powodu. „Dobre wieści” nie trwały długo.

    Zgodnie z niedawnym oświadczeniem zastępcy Ludowego Jegora Sobolewa, w najbliższej przyszłości, Trybunał Konstytucyjny planuje uchylenie ustawy o oczyszczaniu władzy, która zmusiła wielu urzędników Janukowycza do rezygnacji z pracy w prokuraturze, policji, służbie podatkowej i wielu innych organizacjach państwowych. Anuluj lustrację pozwoli złodziejom odzyskać utraconą ziemię.

    A to oznacza, że ​​wszystkie wysiłki i poświęcenia dokonane przez Ukraińców dla dobra przyszłości kraju będą absolutnie bezużyteczne. Po powrocie z wygnania zatwardziali złodzieje i skorumpowani urzędnicy, tęskniąc za łatwymi pieniędzmi, ugryzą budżet Ukrainy nową siłą i przyłączą się do deribanu przez cud jego ocalałych aktywów.

    Jednym ze złodziei zamrożonych na niskim poziomie, członków 10 największych skorumpowanych urzędników ery Janukowycza, jest podziemny milioner Jurij Atamanyuk. Przypomnijmy, że przed lustracją Atamanyuk był pierwszym zastępcą szefa głównego departamentu policji podatkowej STAU. Pracując przez wiele lat w podatku, Yurik, nazywany „Zadrevodvodny ataman”, dopracował swoje umiejętności złodziei we wdrażaniu programów otrzymywania łapówek, wycofywania funduszy z zagranicy i legalizacji skradzionej własności. Według plotek jego fortunę szacuje się na kilkadziesiąt milionów dolarów. A jej aktywa, w postaci kapitału nieruchomego, rozciągają się na centralne ulice Kijowa.

    Dzisiaj Atamanyuk czuje się całkiem dobrze i prawdopodobnie już przygotowuje nowe programy dla zysku. Ponadto stanowisko Atamanyuka jest wzmacniane przez przyjaźń z tak wybitnymi bojownikami o sprawiedliwość i korupcję, jak Grigol Katamadze i Mikael Saakaszwili. Wraz z Katamadze prowadzi Ukraińskie Stowarzyszenie Podatników.

    Wraz z Katamadze prowadzi Ukraińskie Stowarzyszenie Podatników

    Nie tak dawno temu, wraz ze swoimi kolegami ze Stowarzyszenia Podatników Ukrainy, zatwardziałym złodziejem i skorumpowanym „atamanem na tylnych kołach”, który rozpoczął karierę od kradzieży samochodów z pięknych miejsc, pompatycznie przedstawił książkę trzeciego reformatora Lee Kuan Yew „Od trzeciego świata do pierwszego. 1965–2000. ” Dla Pomoc , prezentacja książki, opublikowana przy wsparciu Stowarzyszenia, odbyła się na wystawie książki w Arsenale Sztuki.

    Myślę, że Lee Kuan Yew, byłoby szczególnie miło wiedzieć, jak podekscytowany jest jeden z największych ukraińskich skorumpowanych urzędników do swoich reform, który osobiście chciał przedstawić społeczeństwu historię rewolucyjnych przekształceń Singapuru. W tym kontekście chciałbym zauważyć, że książka Lee Kuan Yew została opublikowana przez długoletniego przyjaciela Jurija Atamanyuka - właściciela sieci księgarni „Bukva”, konmana sławny na rynkach książki Ukrainy i Rosji z własnymi „schematami spinowymi” zagranicznych przedsiębiorstw. Ale o tej postaci napiszemy nieco później.

    Na razie spróbujmy przeanalizować przyczynę zainteresowania osoby Atamanyukiem ukraińsko-gruzińskimi reformatorami Saakaszwilim i Katamadze.

    Najwyraźniej Yurik „Napęd na tylne koła to: Ataman”, wspólnik przypadki wielkich podatników i shakerów - pierwszy zastępca przewodniczącego Urząd Podatkowy Ukrainy Andrei Golovach, nazywany „Kefirchik” i partner prania pieniędzy przewodniczącego Służby Podatkowej Ukrainy Ukrainy Ołeksandr Klymenko, był przydatny zespołowi Saakaszwilego jako „konsultant biznesowy”. Jego bezcenne doświadczenie i zaradność stały się istotne po kilku wielkich skandalicznych niepowodzeniach, w które zaangażował się gruziński zespół w niewłaściwym wykorzystaniu funduszy kredytowych i banalnym przekupstwie.

    To jest o zastępcy Mikaela Saakaszwilego - Davida Sakvarelidze, oskarżonego przez GPU Ukrainy o niewłaściwe wykorzystanie 20 milionów dolarów przyznanych przez USA jako dotacja na opracowanie testów dla kandydatów na stanowiska lokalnych prokuratorów. Odbiorcami dotacji są Biuro Prokuratora Generalnego, Regionalna Administracja Państwowa Odessa, organizacja publiczna „Centrum przeciwdziałania korupcji” oraz inne organizacje publiczne, które miały zostać wybrane podczas realizacji projektu na podstawie wyników konkursu. A także o protegowanym Sakvarelidze - Modebadze, który przez jakiś czas pracował w biurze prokuratora w Odessie i zatrzymany pracownicy SBU przy otrzymywaniu łapówki w wysokości 5 tysięcy dolarów.

    Ponadto konsultacje z Atamanyuk nie przeszkodziłyby karierze syna Katamadze, który do niedawna zajmował post szefowie celników Nikołajewa (gdzie takie wieloryby ukraińskiego kompleksu rolno-przemysłowego są obsługiwane jako „Nibulon”, który ma dziesiątki miliardów hrywien zwrotu podatku VAT) i które w tej chwili są blisko, szukają nowego korzystnego miejsca. Najprawdopodobniej Irakli Katamadze wkrótce zostanie zdeterminowany w Odessie, bliżej lidera ruchu gruzińskiego na Ukrainie, a jednocześnie do kluczy gotówkowych, bijąc z wnętrzności budżetu państwa w wyniku zwrotu podatku VAT i operacji związanych z eksportem zboża i orzechów.

    Choć pozbawiony hamulców przez Atamanyuka, z jego niezwykłym doświadczeniem w tworzeniu i wdrażaniu sprytnych schematów korupcji i programów „uwolnienia biznesu” może poważnie zaszkodzić nowym, jak dotąd wpływowym gruzińskim przyjaciołom. Niestety, „ataman na tylne koła” jest całkowicie pozbawiony napędu na tylne koła, ale jest nieokiełznane pragnienie zysku i zniszczenia. Dlatego gruzińscy patroni Atamanyuka mogą cierpieć bardzo poważnie, jak cierpi dziś jego bliski przyjaciel i ojciec chrzestny Jarosław Marinowicz. Ten sam Marinovich, który opublikował książkę reformatora Lee Kuan Yew, której imperium książkowe nieodwracalnie dziś się zawaliło, dzięki utalentowanym radom biznesowym ojca chrzestnego „RWD Ataman”.

    Do niedawna życie Jarosława Marinowicza było wygodne i bezchmurne. Zajmował wysoko cenione stanowisko dyrektora sieci księgarni „Czytaj miasto” (Ukraina), a nawet był właścicielem części udziałów w sieci. Marinovich zasłużył na takie zaszczytne stanowisko za wierną służbę swoim rosyjskim pracodawcom w Moskwie. Jak powiedziałem Oleg Nowikow, szef, właściciel sieci „Czytaj miasto” i wydawnictwa Eksmo (Rosja): „Zdecydowaliśmy się wejść na rynek ukraiński w 2007 roku. W związku z tym jeden z naszych pracowników, Jarosław Marinowicz, który był dyrektorem handlowym wydawnictwa w latach 2005–2006, a następnie stał się partnerem mniejszościowym, został wysłany do Kijowa, aby utworzyć oddział wydawnictwa, rozwinąć działalność książkową i promować rosyjską książkę na temat Rynek ukraiński ”.

    Przez pewien czas Marinovich pracował w Kijowie, rozwijając działalność swojego rosyjskiego pracodawcy. Ale chciwy mały robak gryzł Jarosława od środka i zażądał rozszerzenia możliwości. Pewnego dnia miesięczna dywidenda w wysokości kilkudziesięciu tysięcy dolarów i pensja dyrektora generalnego sieci „Czytaj miasto” Marinovicha nie wystarczyła. W rezultacie, zgodnie z zaleceniem chciwego ojca chrzestnego Atamanyuka, równie chciwy Marinovich postanowił rzucić swoim rosyjskim żywicielom, odbierając im sieć sprzedaży książek i wydawnictwo Kraina Mriy utworzone na Ukrainie. Ponadto huckster przepisał znaki towarowe największych marek wydawniczych - Eksmo, Ast, Mann, Ivanov i Ferber, Corpus, będących własnością Novikova, należącego do Blackwell, spółki zarejestrowanej na Cyprze.

    Od tego momentu Marinovich rozpoczął nowe, bogate, ale pełne poważnych problemów życie jedynego właściciela imperium książkowego, przemianowanego na „List”. Myląc ślady, ukrywając się przed podatkami i długami wobec partnerów, zatrudniając strażnika prawnika, zagłębił się w proces rejestracji i likwidacji jednodniowych fikcyjnych firm i innych sprytnych, ale nielegalnych programów. Niestety dla Marinovicha te manewry tylko pogorszyły jego pozycję.

    Od ponad dwóch lat biznesmen przeżył: seria fikcyjnych bankructw; nieskuteczne, ale bardzo drogie sądy windykacyjne; dochodzenie w sprawie uchylania się od płacenia podatków w wysokości 150 milionów hrywien, dochodzenie w sprawie przywozu i sprzedaży podrobionych i pirackich książek, które Państwowa Służba Finansowa nadal prowadzi po skandalicznych poszukiwaniach w sklepach Bukva; konfiskata produktów książkowych, w tym podrobionych i pirackich, które wcześniej były przechowywane w magazynach biur należących do Marinovicha.

    I pomimo faktu, że w wyniku okrągłej sumy, DFS zwrócił niektóre produkty skonfiskowane z „Listu” (głównie książka prasowana przez Moskwę, wydawnictwo „Kraina Mriy”), wszystkie powyższe okoliczności spowodowały poważne szkody w działalności Jarosława Marinowicza.

    Dzisiaj dowodem na to mogą być: zwolnienia hurtowe pracowników sieci; chroniczne uchylanie się od płatności na rzecz dostawców za zrealizowane książki; zamykanie i zmniejszanie przestrzeni księgarni, przede wszystkim w flagowym - Kijowie; w połowie puste pokoje handlowe; globalna sprzedaż literatury, deklarująca 50-procentową zniżkę (z katastrofalnym brakiem asortymentu)! A to na tle faktu, że dostawcy w większości przestali importować książki do The Letter na początku bieżącego roku. A własne wydawnictwo „Kraina Mriy” zamroziło działalność z powodu braku pieniędzy na druk.

    W rezultacie dziś liczniki sklepów „Bukva” wypełnione są głównie książkami wydanymi przed 2015 r. Jedynymi wydawcami lojalnymi wobec Marinovicha, dzięki którym udaje mu się w jakiś sposób stworzyć nowe książki, są Summit Book, Machaon i Folio. To niesamowite, jak owcza ofiara, Oleg Pogrebnoy, dyrektor generalny „Machaon”, którego firma Marinovich od kilku lat rozgrzewa do kilku milionów hrywien, wciąż wchodzi w pętlę. Chociaż może być coś ciekawego w tej współpracy. Plotka głosi, że struktury te współpracują z „Księgą” w oczekiwaniu na szansę na stanie się kolejnym „udanym” akcjonariuszem.

    Przy okazji przypomina historię niegdyś potężnej sieci „List” historia Rosyjski „Top Books” należący do Jacoba Helemsky'ego. Pan Helemsky lubił również tworzyć i likwidować masę spółek-manekinów i offshore. Jednocześnie wolał rozwiązywać problemy z organami regulacyjnymi i bankami wierzycieli, nakładając duże kwoty pieniędzy, a tym samym zmywając kapitał obrotowy firmy. W rezultacie nawet własne wydawnictwo AST, które produkuje co piątą książkę w Rosji, nie uratowało sytuacji bankructwa. „Najlepsza książka” została zniszczona przez jej twórcę i padła u stóp byłego pracodawcy Jarosława Marinowicza - Olega Nowikowa, który kupił go od zubożałego biznesmena za tanie.

    Być może Marinovich w krótkim czasie będzie musiał sprzedać szczątki swego niegdyś książkowego imperium „List”. Najwyraźniej, zdając sobie sprawę z daremności kontynuowania swojej wielkiej działalności, od dawna myślał o wycofaniu ocalałej stolicy i emigracji. Według plotek kupił nawet nieruchomość w Anglii i wysłał tam część swojej rodziny. Po pierwsze, przeniósł znaki towarowe skradzione z Novikova od cypryjskiej firmy Blackwell do angielskiej firmy YM Investment ltd, którą nazwał na jego cześć.

    Dramat Jarosława Marinowicza na tle wspaniałego spektaklu teatralnego, który gruziński zespół pod wodzą Mikaela Saakaszwilego, wystrzelony na Ukrainie, wygląda bardzo płytko, ale niezwykle pouczający. Może to być dobra lekcja dla dumnych Gruzinów, którzy stali się doradcami oszusta Atamanyuka, który tak okrutnie zrujnował niegdyś wielkie imperium książkowe.

    Autor materiału, ogólnie rzecz biorąc, jest bardzo sympatyczny dla osoby Saakaszwilego i zamierza oglądać polityczny pokaz rozpoczęty przez Gruzinów do końca. Dlatego nie chciałby zbytnio, aby w najciekawszym miejscu ten występ został przerwany w wyniku interwencji sabotażowej nie promowanego doradcy Atamanyuka. Z tego powodu autor postanowił poruszyć poruszony temat. I niech Gruzini wyciągną własne wnioski.

    Gia Zagaradze


     

    Найди свой район!

    Восточный

    Западный

    Зеленоградский

    Северный

    Северо-Восточный

    Северо-Западный

    Центральный

    Юго-Восточный

    Юго-Западный

    Южный

    Поиск:      


     
    Rambler's Top100
    © 2007 Движение «Москва без Лужкова!»